چنــد روزیــه بـدون اینکـه دلیلشـو بدونـم، دلــم اصــلا حـال و روز خـوبی نـداره!... حـالم بی دلیـل خـوب نیست... و مــن کلافـه از اینکـه دلیلشــو نمی دونــم!... هــرچیـزی اذیتــم می کنــه... خیــلی بی حـوصلـه شــدم! خیـــــلی!!   نــه حــوصـلـه ی کلاس هــای فوق العـاده عــالی ریـاضی مـون رو دارم، نـه حوصـله ی گشت و گـذار با دوستـامو... شــدم یــه آدم پـوچ و بـی هـدف! اصــلا یـه وضـعی!...

تــوی خیــابون انقلاب، پشـت چـراغ قـرمز و تـرافیـکشیــم. به پیـاده رو نگـاه می کنـم کـه مثـل راه مـاشیـن رو شلـوغ و پـر تـرافیـک آدمـاس! هــر آدمی یـه جـوریــه! فکـر می کنــم به اینکـه الان چقـــــــــدر افکـار متفـاوت تــوی ایــن محیـط جـریـان داره! یهــو نگـام میفتــه بـه آسمــون تیــره ی شـب که ابـریــه. چقــد آسمون شب رو دوست دارم! تــوش یـه آرامش خـاصـی داره بـرام. فکـر می کنـم به خــدا. به اینکــه یعنــی اون بالاهـا نشستــه و داره به دنیـا نگـاه میکنـه؟ آدما رو کنتـرل می کنـه؟ بی اختیـار یـاد بازی sims میفتــم! یعنــی همـون جـوری که تـو اون بازی، ما آدمارو کنتـرل می کنیـم، خــدا هـم از اون بالا مارو اینجـوری کنتـرل می کنـه؟ اون جــوری کـه ما تــوی بازی، از همــه ی افکـار و خـواستــه هـای آدم هـامون خبـر داریـم، خــدا هـم افکـار و خـواستـه هـای مارو همـه شـو می بینه؟ باز یـه نگـاه به تــرافیـک آدمـای تــوی پیـاده رو مینـدازم... یعنــی چنــد تـا از ایــن آدم هــا مثـل مـن به یــه همچیــن احسـاس پـوچی ای رسیـدن و زنـدگیشـون خـالی خـالیــه؟... بــ غــ ضــ ـ... شـ د یـــ د... فکـر می کنــم یعنـی خـدا نمی دونــه مــن و خیــلی از ایــن آدم هـا چـه حـال خـرابی داریـم؟... چــرا میــذاره درد بکشیــم؟... چــرا کمکـم نمی کنــه؟... و.... بغضـی کـه چنــدین وقتــه داره عـذابـم میــده می تــرکــه!... اشک می ریزم و بـه تــرافـیک آدم هــا خیــره میشــم... هــرکدوم بــه جــور! یکــی یــه منحنــی لبخنــد داره روی صورتش، یکــی صــدای خنــده ش تــو اون شلوغـی به گوش منـم می رســه، یکــی منحنــی اخـم داره روی صـورتش و... و ... و... محیــط ماشیــن کوچیــکه... نبـایــد بذارم صــدای اشکـام به گوششــون برســه!... خنــده م می گیــره از فکـرم! اشکــای مـن صـدا داشتــه باشــن؟! بی صــداتــر از اشک هــای خــودم نمی شنـاســم!... هیــچ کس اون دریــا دریــا اشکـی که می ریختــم رو نــدیده و نشنیــده! هیــچ کس! نگــاهــم میفتـه به مـاشیــن کنـاری. مــردی حــدودا 29، 30 ســاله تــوشــه. انگـار متــوجـه اشـک ریختــن بـی صــدای مـن شــده که با تعجـب داره نگـاهـم می کنــه! اهمیتــی نمی دم... یــاد پیــام میفتــم. اینکــه اسمشــو زیــر نوشتـه هـاش می نویســه افســرده. و مــن همیشــه دلم می خــواستــه بهش بگـم که چــرا بـه خــودت یــه حـس و حــال بـدی رو تلقیـن می کنـی. احسـاس می کنــم گـویــاتــر از هـرچیـزی بـرام همیــن اسمــه!... حــال و روزمـو هیچـی بـه ایــن خــوبی نمی تــونـه تـوصیف کنــه! بـه ایـن فکـر می کنــم که اسمشــو ازش قـرض بگیـرم!... رد اشک هـام روی صــورتمـه. احســاس می کنــم دوسشــون دارم... اشک هــامو دوست دارم! هیــچ کس جـز خــودم نمی دونــه تــو هــر قطــره شــون چقـــــــــــــــــــــــــــدر حـرف جمـع شــده!... یــاد بهــار میفتــم... اسمـش با اینکــه یــادآور رنـگ سبـزه، ولی همیشــه برا مــن یـادآور رنگ آبی و آرامش محضــه! بــی بهــونه دلــم بـدجــوری میخــواد کـه تــو اون لحظــه کنــارم باشــه... با اینکــه هیــچ وقـت کنــارم نبـوده و تجـربـه ی حضـورشــو نـداشتــم، ولی بـا اطمینــان می دونــم که بــودنش بــرام آرامش محضــه... می دونــم اگـه اون لحظــه کنـارم باشــه، آروم می گیــرم...بــدجــوری دلـم میخــواد کنــارم باشــه... بدجــوری... ســرعـت پـاییـن اومـدن اشک هــام بیشتـر میشـه... یــاد ســال پیـش دانشگـاهـی میفتــم... بهتـریـن ســال تحصیـلی م... یــاد اون حـرف زدن هــای خـالصـانـه م با خــدا... چقــد جــای اون حـرف زده هــای خـالصـانه تــوی زنـدگیـم خـالیــه... دلــم بـرای خــدای خــودم تنگ شــده!... یــاد تــاســوعــا و عـاشـورای ســال هــای پیشـم میفتــم... 4تــا تـاسوعــا و عـاشـورای یــه جــور، ولی امســال چقــد تفـاوت... بی اختیــار دستــم بـرای فــرستــادن یه sms از نــوع دلتنگیـش میــره سمـت گوشیــم. صفحــه ی نوشتــنش رو باز می کنــم. هنــوز 1 حـرف هـم تـایپ نکـردم که sms میــاد!....... یــه لبخنــد عمیــق وسـط اشـک... هــدیــه ی خــدا... خــدای مـن هنـوزم دوسـتـم داره انگـار... یــادم میــره میخــواستــم sms بفرستــم!... اشـک هـام خیــال قطـع شــدن نـدارن! امـام حسیــن... عاشقشــم... یــادم میفتــه دارم میــرم یــه مجلس کـه براش عـزاداری کنـم... تــو دلم بهــش میگــم دستـمو بگیــر... ول نکــن... هیـچ وقــت... ســرعــت اشک هــام... زیــــــاد!... یــاد سهیـلم میفتــم... داداش مهـربونــم... فکــر می کنــم به اینکــه یعنـی تهـرانـه؟ یعنـی می تونـه بـره امام زاده صـالح؟ دلــم میخــواد همــون موقـع بــرم امام زاده صـالح و مثــل 2 سـال پیش بـراش شمـع روشــن کنــم... یـاد 2 سـال پیـش میفتــم که شمـعـی که براش روشــن کـردم ســریع گـرفت، ولی شمـع خـودم روشـن نمی شــد... بــازم اشـک... تمـومی نـدارن... یـاد یــه جملــه از فیس بـوک میفتــم: مگــر اشک هـا چقــدر وزن دارنــد که با ریختنشـان انقــدر سبــک می شـویــم؟!

  فکـر میکنــم... مگــر مــن چقــدر وزن دارم که با ریختــن ایــن همــه اشک هــم ذره ای سبک نمی شــوم؟!...

پ.ن: میـدونی... یــه وقتــایی هست که احســاس می کنـی یکی داره ازت دوری می کنـه... حـالا بـه هـر دلیلی! حتــی ممکنــه دلیلش خیــلی هـم منطقـی باشــه برای خــودش! اون موقعس که تــوام فکــر می کنـی ازش دوری کنـی تــا راحـت تـر باشه!...